Categorie: Lifestyle

De Jonge Dikkert: òp naar een Michelinster

Bij De Jonge Dikkert kon je altijd al terecht voor een mooie lunch of een goed diner, maar sinds begin september ligt de lat een heel stuk hoger. Met een…

Bij De Jonge Dikkert kon je altijd al terecht voor een mooie lunch of een goed diner, maar sinds begin september ligt de lat een heel stuk hoger. Met een nieuwe chef-kok en een nieuwe maître biedt het restaurant nu echt een geweldige gastronomische beleving en ligt een Michelinster in het verschiet.

Topkoks Ron Blaauw en Julius Jaspers hebben er al gegeten en zijn erg enthousiast, dat zegt wel wat. Alle reden dus om zelf te ervaren wat er veranderd is bij restaurant De Jonge Dikkert. Voorheen ging je er naar toe om even lekker te eten, maar vergeet dat ‘even’ maar.

Natuurlijk kun je er nog steeds twee of drie gangen eten. Maar eigenlijk doe je jezelf tekort. Neem iets meer de tijd en kies voor vijf of zes gangen – het chef’s menu,  simpelweg het beste van de kaart – , want dan ervaar je pas de enorme verfijning van de nieuwe menukaart en de meerdere dimensies van de gerechten. Want dat er van alles veranderd is, dat wordt al snel duidelijk. 

Het heeft alles te maken met de komst van topkok Marcel Bonda, afkomstig uit het  hoofdstedelijke sterrenrestaurant Bord’eau in hotel De L’Europe. Als souschef heeft hij  mede bijgedragen aan het behalen van twee Michelinsterren onder de bezielende leiding van Richard van Oostenbrugge en sinds 2018 onder Bas van Kranen. “Ik was er aan toe om chef te zijn en voor een groep te staan. De Jonge Dikkert is een mooie zaak met enorm veel potentie.”

Signatuur

Bonda is klassiek geschoold, heeft door de jaren heen een eigen signatuur ontwikkeld en houdt vooral van puur koken. “Het begint natuurlijk met het product dat van de beste kwaliteit moet zijn. Vervolgens zijn smaak en garing erg belangrijk en daarna laat je je fantasie erop los.” 

En wat hij hiermee bedoelt, wordt wel duidelijk als hij ‘zijn’ zeebaars serveert. De vis is eerst gestoomd in kombu (een soort wier) en vervolgens langzaam gegaard in kelp, waardoor de mineralen en het zout in het vlees trekken. Van de graten is bouillon getrokken, die als saus wordt geserveerd en door het toegevoegde kokkelwater een mooi zilt karakter krijgt. Aan groenten liggen op het bord zeevenkel, zeesla, broccoli, kokkels en zeekraal in een saus van kikkererwten. Het resultaat is ronduit tongstrelend, erg verfijnd en mooi in balans wat verschillenden smaken betreft. 

Lat hoger

Het bijzondere voorgerecht – Bloemkool Beurre Noisette met Pierre Robert, grapefruit en hazelnoot – , het verrukkelijke dessert Puur Caraibe met karamel, bramen en peccannoot en de verschillende amuses doen je beseffen dat de lat echt veel hoger ligt in De Jonge Dikkert. 

“Met Marcel hebben we de Champions League binnengehaald,” zegt Eugène van Angelbeek trots. Met Arjen Kräwinkel is hij eigenaar van restaurant De Jonge Dikkert.  “Marcel wil alleen met de beste producten werken. Brood en boter maken we nu zelf. Hij brengt vooral een enorme passie en drive mee, dat is heel erg inspirerend voor ons allemaal.”

Minder tannine

Naast Marcel Bonda geeft ook Laurence Reintjens nieuw elan aan het bedieningsteam van het restaurant. De maître-sommelier heeft ervaring opgedaan in het Conservatorium hotel en The Dylan en in restaurant Vermeer, alle in Amsterdam. 

“Ik denk dat ik een frissere stijl meebreng. Je ziet trends naar minder zware wijn, minder tannine en meer fruit, en aandacht voor andere wijnlanden, zoals Duitsland. En jongere gasten hebben vaker een voorkeur voor biologische wijnen en willen vooral weten hoe de wijn gemaakt wordt.” Kortom, de wijnkaart van De Jonge Dikkert is ook flink aan het veranderen en wordt meer eigentijds.

“Wat vooral hetzelfde is gebleven, is het authentieke bedrijf dat De Jonge Dikkert is,” vertelt Van Angelbeek. “Een restaurant waar je in het Nederlands bediend wordt, door personeel dat er echt voor opgeleid is en met enorm veel passie z’n vak uitoefent.” Maitre Paul Leeseman, inmiddels 12,5 jaar werkzaam in De Jonge Dikkert, speelt hier een belangrijke rol in. “Ik ken heel veel vaste gasten en zal ze meenemen in de veranderingen van het restaurant. Niet iedereen zal meteen begrijpen dat alle gerechten op de menukaart nieuw zijn. Ik ben er om dat toe te lichten.”

En nog steeds uniek is natuurlijk de ambiance van de oer-Hollandse zaagmolen uit 1672, waar het restaurant in gevestigd is. Eind jaren tachtig, begin jaren negentig had De Jonge Dikkert een Michelinster. Als het vernieuwde keukenteam ligt, komt deze heel snel weer terug.

 

Restaurant De Jonge Dikkert
Amsterdamseweg 104a
Amstelveen
T 020 – 64 33 3 33
W www.jongedikkert.nl
P gratis parkeren op eigen, ruime parkeerplaats 

 

Openingstijden:

Lunch maandag t/m vrijdag, keuken geopend van 12.00 tot 15.00 uur

Diner maandag t/m zondag, keuken geopend van 18.00 tot 22.00 uur

 

 

Bijschrift: 

Maître-sommelier Laurence Reintjens, chef-kok Marcel Bonda en maître Paul Leeseman (vlnr) voor de molen uit 1672

 

 

Beeld John ten Boer

Reacties uitgeschakeld voor De Jonge Dikkert: òp naar een Michelinster

‘Zuidas is echt een geweldige omgeving’

  Geboren en getogen in India koos Simmer Madan op haar 24-ste voor Londen om er psychologie te gaan studeren en te gaan werken. Als ze haar huidige man er…

 

Geboren en getogen in India koos Simmer Madan op haar 24-ste voor Londen om er psychologie te gaan studeren en te gaan werken. Als ze haar huidige man er tegenkomt, combineert ze dat met een baan in Denemarken, maar sinds drie jaar woont ze for love in Nederland. “Hier blijven we en nergens anders.”

Afgelopen week was Simmer na negen jaar weer even in Londen. “Ik was helemaal shocked! Ik vond het zoveel drukker geworden, er bleven maar stromen mensen uit de metro komen. In Londen was ik twintig minuten kwijt om alleen al van mijn werk naar de metro te komen. Hier ben ik in twintig minuten thuis!”

Simmer kan sowieso nauwelijks een minpunt opnoemen van het leven in Nederland. “De taal is wel moeilijk, dat wel. Wat heel erg helpt, is om in de krant te lezen wat winkels aan producten verkopen of welke huizen te koop zijn. Dan leer je allerlei alledaagse woorden. En ik winkel vaak bij Bol.com, daardoor weet ik wat douchegel is.”

Veel profijt heeft Simmer gehad, vertelt ze, van de inburgering die ze moest volgen door haar huwelijk met haar tot Nederlander genaturaliseerde man. “Toen ik hier met het openbaar vervoer ging, wist ik meteen hoe ik een OV-chipkaart moest gebruiken. En ook hoe je winkelt bij Albert Heijn, heel erg handig!” 

Open minded

Is het Verenigd Koninkrijk vrij hiërarchisch ingesteld, in Nederland zijn mensen open minded, is de ervaring van Simmer. “Iedereen is makkelijk te benaderen, mensen denken heel erg in oplossingen.” Na haar studie psychologie heeft ze een MBA Business en Finance gedaan en werkt ze sinds een jaar als projectmanager in het Atrium bij een bedrijf op het gebied van financiële dienstverlening. 

“Ik vind de Zuidas echt een geweldige omgeving om te werken. Iedereen is vriendelijk tegen elkaar, kent elkaar vaak ook, en dat biedt veel mogelijkheden. En je merkt dat het supercompetitief is, er zijn veel meer mensen dan banen, het is booming.”  

Heel wat rustiger gaat het toe in Amstelveen, waar ze met haar man woont. “We wilden een huis met een tuin, dat lukte niet in Amsterdam. Ook belangrijk: mijn ouders en schoonouders uit India kunnen hier logeren. Verder zitten we 12 minuten van Schiphol, zijn hier veel restaurants en hebben we veel vrienden in de buurt. Nee hoor, we gaan nergens anders meer wonen.”  

 

photo Oona Makes Pictures 

Reacties uitgeschakeld voor ‘Zuidas is echt een geweldige omgeving’

Van der Valk Hotel op de Zuidas

Aan de oostelijke kans van de Amsterdamse Zuidas, nabij de RAI, wordt gebouwd aan een nieuw Van der Valk Hotel met een hoogte van maar liefst 55 meter. Het veertien…

Aan de oostelijke kans van de Amsterdamse Zuidas, nabij de RAI, wordt gebouwd aan een nieuw Van der Valk Hotel met een hoogte van maar liefst 55 meter. Het veertien verdiepingen tellende gebouw wordt voorzien van 245 hotelkamers, een café, meerdere restaurants, congresfaciliteiten en een welnesscentrum.

Reacties uitgeschakeld voor Van der Valk Hotel op de Zuidas

‘Niemand is geïnteresseerd in mij, gasten komen voor een beleving’

Roberto Payer behoort tot de beste hoteliers ter wereld, een prestatie van formaat. Hij heeft niet alleen het Hilton Hotel in Amsterdam op de kaart gezet, maar realiseerde vijf jaar…

Roberto Payer behoort tot de beste hoteliers ter wereld, een prestatie van formaat. Hij heeft niet alleen het Hilton Hotel in Amsterdam op de kaart gezet, maar realiseerde vijf jaar geleden ook nog eens het Waldorf Astoria aan de Herengracht en runt sindsdien beide hotels.

Is er een Italiaan die meer verknocht is aan Amsterdam dan Roberto Payer, de general manager van zowel Hilton Hotel als Waldorf Astoria? Daar is weinig kans op. “Ik heb alles gevonden in Amsterdam. Het is de stad die mij gelukkig heeft gemaakt. In Amsterdam heb ik de liefde gevonden. Of ik ooit terug ga naar Italië? Ik wil begraven worden in Amsterdam!”

Roberto Payer (69) is net terug uit Toscane, waar hij een huis heeft. Italië mag dan het land zijn waar hij geboren is, gemijmer over de geweldige keuken, over de heerlijke wijnen of over het hechte familieleven komt niet over zijn lippen. Hij heeft op zijn negentiende voor Amsterdam gekozen en terug naar Italië hoeft Payer echt niet. “Nee, dat ben ik zeker niet van plan.”

Uitdaging

De vraag over teruggaan naar Italië is niet zo gek: Payer loopt tegen de zeventig en alle grote uitdagingen die op zijn pad kwamen, is hij ook aangegaan. Tegelijkertijd: er komt altijd weer een andere uitdaging. Zoals het afronden van de derde restyling van het Hilton Hotel, sinds hij er in 1992 general manager van werd. “Dit jaar volgt nog de lounge, dan is alles klaar.” 

Of het Waldorf Astoria aan de Herengracht, dat in 2014 opende. “Na zo’n opening kun je stoppen, ja, maar dat vond ik niet fair. Ik wilde ook laten zien dat het vervolgens goed kan draaien, dus ben ik gebleven. En nu gaat in 2021 het Rosewood Hotel in Amsterdam open en ben ik heel benieuwd hoe dat zich verhoudt tot het Waldorf. Dat is mijn grote probleem: er komt altijd weer wat langs. Wanneer moet je stoppen?”

Beste hotelier

Vlak na dit interview vertrekt Payer naar Las Vegas om de verkiezing van de beste hotelier ter wereld bij te wonen. Op uitnodiging van Virtuoso, een netwerk van 1.000 reisbureaus waar 17.500 adviseurs in 35 landen goed zijn voor een omzet van 23,7 miljard dollar in luxe reizen, woont hij het event bij waar tevens het beste hotel wordt gekozen. Uit Amsterdam zijn er behalve Waldorf Astoria ook het Amstel, De L’Europe, The Grand, het Conservatorium Hotel en het Pulitzer vertegenwoordigd. 

“Ik verblijf er drie dagen en heb iedere dag 80 afspraken, plus lunches, aperitief en (gala)diners. Dat is echt hard, maar leuk, werken. Het belangrijkste voor mij is de verkiezing van het beste hotel ter wereld. The best of the best. Dat zou de kroon op mijn carrière zijn. Het Waldorf behoorde al eerder tot de beste vijf; dat is wel leuk, maar niet goed genoeg. Ik ben er een paar weken ziek van geweest. Ik kan totaal niet tegen verliezen, ik wil winnen! Als een gast zegt dat hij het hotel niet goed vindt, kan ik er niet van slapen.” 

Beste vijf hotels

Inmiddels behoort het Waldorf wederom tot de beste vijf hotels van de wereld, maar veel effect op wat hij verder gaat doen, zal het niet hebben. Hij houdt gewoon veel te veel van zijn werk en van Amsterdam om er mee op te houden. Op zijn negentiende kiest hij na de hotelschool in Italië bewust voor Nederland; sinds zijn achtste droomt hij ervan om ooit directeur van een hotel te worden. 

“Ik heb alleen maar leuke dingen in Amsterdam meegemaakt. Toen ik hier kwam in 1969, woonde ik in de Jordaan en kende er de groenteman, de garnalenpelster, de poelier, ik was er kind aan huis. De Jordanezen waren dol op Italianen. Het was fantastisch!”

Culturele opvoeding

Klassieke muziek leert hij kennen door dirigent Bernard Haitink – ‘hij heeft mijn ogen geopend, vooral voor de muziek van Mahler en Bruckner’ –, in het Concertgebouw is hij kind aan huis. Beeldende kunst neemt Payer tot zich in het Stedelijk Museum. “In de jaren zeventig was het Stedelijk voor mij de basis voor mijn culturele opvoeding. Ik was er iedere zondagmiddag te vinden. Nog steeds geldt voor mij dat ik niet kan leven zonder het Concertgebouw, zonder de opera en zonder mijn drie musea: het Rijks, het Van Gogh en het Stedelijk.”

Amsterdam mag Payer dan veel gegeven hebben, hij geeft zelf ook veel terug. De Haringparty in de tuin van het Hilton bijvoorbeeld, elk jaar weer een enorm succes en zijn eigen idee. Of het Tulp Festival, waar hij voorzitter van is. Dan is hij verder nog president-commissaris van kunstbeurs PAN en voorzitter van het Chocoladefestival, benevens diverse andere bestuursfuncties, waaronder bij hotelopleidingen. “Ik heb een relatie en die geeft mij de ruimte om te doen wat ik belangrijk vind; ik vind dat ik iets moet terugdoen voor de gemeenschap.”

Overtuigen

Hij heeft ook een belangrijk aandeel gehad in de komst van het Waldorf Astoria in de stad. Het Hiltonconcern, waar het topluxe hotel onderdeel van is, zag Amsterdam aanvankelijk niet zitten. Payer heeft hen weten te overtuigen. Glunderend: “Het is er door mij gekomen.” 

Het heeft er toe geleid dat welgestelde reizigers eerder Amsterdam aandoen en de gemiddelde luxurygast besteedt al snel vijf- tot tienduizend euro binnen drie dagen. “Dat geven wij ook terug aan Amsterdam.” Lady Gaga, koning Mohammed van Marokko, Keith Richards, Michelle Obama en Leonardo Dicaprio verbleven er, al hoor je dit uiteraard niet uit zijn mond.

Niet consequent

Payer mag dol zijn op Amsterdam, kritiek op zijn stad schuwt hij zeker niet. Al jaren betoogt hij dat Amsterdam een wethouder toerisme zou moeten hebben. “Er gaat 240 miljard euro in het toerisme om en er is niemand die hier echt op stuurt!” En er is meer dat hem dwars zit. “De stad heeft AirBnB toegelaten, maar over de consequenties heeft niemand nagedacht. Amsterdam telt meer dan een miljoen fietsen en die kosten de stad aan weghalen en zo, heel veel geld; laat iedere fietser een tientje betalen en doe hier mooie dingen mee voor de stad. Het ontbreekt aan consequent beleid.” 

Maar voor alles is Payer hotelier in hart en nieren. “Een hotel staat of valt met de sfeer die je creëert. Waarom zijn gasten bereid om 1.200 euro of meer te betalen voor een overnachting in het Waldorf Astoria? Ze komen voor een geweldige ervaring en voor de enorme service. Alles moet kloppen. Ik heb een script, waardoor iedere medewerker precies weet wat er moet gebeuren vanaf het moment dat een gast arriveert in het hotel, tot aan het moment dat hij naar de kamer gaat. Dat is de ultieme service.” 

Vreselijk boos

En voor minder doet het Payer het ook niet. “Ik kan vreselijk boos worden als de portier niet goed opgesteld staat naast de auto van een gast die arriveert. Doe je de deur open, dan sta je rechts; vervolgens laat je de deur los en ga je aan de linker kant staan en houd je je arm tegen de boog van de ingang, om te voorkomen dat de gast z’n hoofd stoot. Gebeurt dat niet, dan spreek ik die medewerker er meteen op aan, en ik wacht niet tot morgenochtend, nee.”

Om dit hoge serviceniveau te realiseren beschikt het Waldorf over 200 medewerkers voor 93 kamers. Ter vergelijk: het Hilton telt 220 medewerkers voor 271 kamers. “Het Hilton is meer een zakelijk hotel, de Zuidas is de kern van onze business.” Elk hotel heeft een andere sfeer. “Ik houd erg van stijl. Ik ben niet geïnteresseerd in trends, die volg ik niet, die gaan dood. Ze duren maximaal 6 of 9 maanden, dan is het over. Restaurant Roberto’s (klassiek Italiaans restaurant in het Hilton hotel-red) bestaat 25 jaar, hoeveel restaurants in Amsterdam kunnen dat zeggen?”

Puur eten

Je zult Payer sowieso niet snel aantreffen in een ander type restaurant. “Ik wil puur eten en niet dat ermee gespeeld wordt. Probeer maar te koken, dat is al moeilijk genoeg. Er zijn niet zoveel koks als onze twee-Michelinsterrenchef Sidney Schutte die echt fantastisch kunnen koken. Ik wil gewoon lekker eten; poespas op het bord interesseert mij niet. Ik ben gek op lever met spek en uitjes, dat eet ik bij Myrabelle (eet- en drinkcafé in Amsterdam-red).” 

Pretenties zijn hem vreemd, zegt hij zelf. “Niemand is geïnteresseerd in mij. Gasten komen voor een beleving. En als directeur ben je in principe niks. Je team bepaalt ieder moment van de dag wie je bent.” Als een echte Italiaanse familie eet het personeel in het Waldorf iedere dag aan één hele grote tafel. “Ik ga zitten waar een plek vrij is en dat kan naast de bordenwasser zijn of het kamermeisje. Die relatie onderhouden vind ik heel erg belangrijk. Ik kan alles tegen hun zeggen, maar tegelijkertijd: kom niet aan mijn team. Dan wordt Roberto Payer een hele vervelende man.”

 

  

 

 

photo Janiek Dam

 

Reacties uitgeschakeld voor ‘Niemand is geïnteresseerd in mij, gasten komen voor een beleving’

Plannen Conservatorium Zuidas

De gemeente Amsterdam en de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten (AHK) hebben plannen om een dependance van het Conservatorium van Amsterdam te vestigen in Zuidas. Daartoe is op maandag 7…

De gemeente Amsterdam en de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten (AHK) hebben plannen om een dependance van het Conservatorium van Amsterdam te vestigen in Zuidas. Daartoe is op maandag 7 oktober 2019 een overeenkomst getekend.

Reacties uitgeschakeld voor Plannen Conservatorium Zuidas

Hotel Okura springt er weer uit

Hotel Okura Amsterdam is door lezers van het invloedrijke reistijdschrift Condé Nast Traveler in de top 3 van Nederlandse hotels gekozen. In de top 25 van favoriete hotels in Noord…

Hotel Okura Amsterdam is door lezers van het invloedrijke reistijdschrift Condé Nast Traveler in de top 3 van Nederlandse hotels gekozen. In de top 25 van favoriete hotels in Noord Europa neemt het hotel de 13e plaats in.

Wereldwijd hebben meer dan 600.000 lezers van het reistijdschrift hun stem uitgebracht. Deze verkiezingen, de Condé Nast Travelers Reader’s Choice Awards, zijn de langstlopende in de reisbranche en algemeen worden ze als de ‘crème de la crème’ gezien. De uitslagen voor 2019 worden op deze website gepubliceerd.

Hotel Okura is onderdeel van Okura Nikko Hotel Management, een keten met meer dan 70 hotels in voornamelijk Azië. Het Amsterdamse hotel beschikt over 300 kamers en naast een hoogstaande hotelaccommodatie biedt het hotel ook een spa- en fitnesscentrum, ultramoderne conferentieruimten en een keuze uit vier restaurants, waarvan er drie zijn onderscheiden door Guide Michelin.

 

 

 

 

 

Reacties uitgeschakeld voor Hotel Okura springt er weer uit

De Puls: nieuw multifunctioneel complex

De Zuidas zal in 2023 weer een wolkenkrabber rijker zijn: de Puls. Het project De Puls bestaat uit twee torens en een verbindende plint, die plek bieden aan kantoren, woningen…

De Zuidas zal in 2023 weer een wolkenkrabber rijker zijn: de Puls. Het project De Puls bestaat uit twee torens en een verbindende plint, die plek bieden aan kantoren, woningen en andere voorzieningen, zo is te lezen op Architectenweb.nl.

Reacties uitgeschakeld voor De Puls: nieuw multifunctioneel complex

Dress For Succes container op Zuidas

‘JAAAA!!! HIJ STAAT!!! Vanochtend is de eerste Dress for Success Container geplaatst op de Zuidas. Een wereldwijde primeur: deze unieke kledingcontainer is alleen bestemd voor nette representatieve kleding die vervolgens…

‘JAAAA!!! HIJ STAAT!!! Vanochtend is de eerste Dress for Success Container geplaatst op de Zuidas. Een wereldwijde primeur: deze unieke kledingcontainer is alleen bestemd voor nette representatieve kleding die vervolgens gratis door Dress for Success aan werkzoekenden met een minimuminkomen wordt gedoneerd.’ Dit schrijft Paul Tjiam enthousiast op zijn LinkedIn account.

Reacties uitgeschakeld voor Dress For Succes container op Zuidas

Mijn stijl: Margitte Verwoerdt

Aan wat in de mode is, daar stoort Margitte Verwoerdt zich niet aan. “Ik combineer graag een designer jasje met een vintage broek bijvoorbeeld, en daar draag ik een ring…

Aan wat in de mode is, daar stoort Margitte Verwoerdt zich niet aan. “Ik combineer graag een designer jasje met een vintage broek bijvoorbeeld, en daar draag ik een ring van een jonge ontwerpster bij.” In het dagelijks leven adviseert ze particulieren en bedrijven bij de aankoop van en verkoop van kunst, taxeert collecties en maakt ze tentoonstellingen. Ze is ook betrokken bij de foto-expositie op de Zuidas, ‘Streets of the World’.

“Hoe ik mij kleed hangt van mijn stemming en de gelegenheid af. Het kan iets met een wilde print zijn, iets excentrieks, of zoals voor deze foto less is more.” Als kunst je natuurlijke habitat is, dan is de AKZO Nobel Art Space een voor de hand liggende locatie voor de fotoshoot. “Het is een prachtige plek waar iedereen van kunst kan genieten. Je kunt er zo naar binnenlopen en een kopje koffie drinken. De Zuidas heeft meer van dit soort plekken nodig.”

“Ik heb mij voor de shoot laten inspireren door dit schilderij van Robert Zandvliet. Mijn denim look jasje en witte broek zijn van Spaanse ontwerper Pedro del Hierro. Ik reis veel en vind het leuk om kleding en accessoires te kopen waar ik mezelf niet snel in terug zal zien. Zo creëer ik vaak een eclectische mix. Met juwelen of andere accessoires maak ik mijn outfits af.”

“Het leuke van nu is dat je alles met elkaar kunt combineren. Ik let erg op materiaal, kwaliteit, vorm, kleur en ontwijk de geijkte look.”

 

Beeld: Oona Brueren

Reacties uitgeschakeld voor Mijn stijl: Margitte Verwoerdt

Het ochtendritueel van Carmen Snijders

Als je Carmen Snijders ’s ochtends vroeg tegenkomt, kun je beter niet meteen een heel verhaal tegen haar gaan ophangen. “Ik houd er erg van om met een bakje fruit…

Als je Carmen Snijders ’s ochtends vroeg tegenkomt, kun je beter niet meteen een heel verhaal tegen haar gaan ophangen. “Ik houd er erg van om met een bakje fruit en een kop koffie even rustig wakker te worden. Zo bereid ik mij voor op de dag. Ik ben er ook vaak als eerste. Ik kijk naar de mail, bedenk wat prioriteit heeft, denk eigenlijk even na  over mijn focus voor de dag. Ik vind het fijn als mensen mij dan even met rust laten.”

Midden op de financial mile poogt Carmen in De Nieuwe Poort, een sociale onderneming en het huis voor ontmoeting en inspiratie op de Zuidas, bewustwording te creëren. “Wat doe je met die goede baan en al dat geld voor mensen die minder geluk in het leven hebben gehad? Er is geen ik zonder een jij. Juist op de Zuidas is er geen tijd hier bij stil te staan, maar de behoefte is er wel.” 

In De Nieuwe Poort is ze verantwoordelijk voor de invulling van de Tafel van 12. Ondernemers, politici en journalisten gaan met elkaar in gesprek over thema’s als de toekomst van werk en sociale duurzaamheid.

“Ik vind het mooi om mensen te verbinden en om programma’s te bedenken over sociaal-maatschappelijke thema’s, die voor verdieping zorgen. We veroordelen vaak mensen in onze omgeving, zonder te weten wat ze hebben meegemaakt. Bij het woord  vluchteling heeft iedereen meteen een beeld, maar vergeet je dat het ook over een mens gaat.”

 

 

 

Beeld Katja Mali

 

Reacties uitgeschakeld voor Het ochtendritueel van Carmen Snijders

Typ hieronder je zoekterm en druk op Enter om te zoeken